το σφυριγμα του πατερα

Σαν η προσευχη διαπερνα το συμπαν
για να 'βρει τον Δημιουργο
ετσι κι αγαπη μου διαπερνα το κεντρο σου
για να 'βρω εμενα αλλαγμενο...
κι ειναι σιγουρο
το συμπαν μας θα συνθλιβει μωρο μου
οσο κι αν προκαλεσουμε την τυχη μας
αυτο προκυπτει...
δεν θα επιβιωσει τ' ανθρωπινο το γενος
οπου κι αν τρεξουμε να κρυφτουμε
θα 'ρθει το τελος
αυτο που επινοηθηκε
απο την αρχη
..
Οι γυναικες φταινε μωρο μου
ιδιαιτερα οι μανες
που μεγαλωνουν κοιμισμενα τα παιδια
κι πατεραδες που δεν τ' ακολουθουν
για να σφυριξουν το σφυριγμα να μαζευτουν
στο σπιτι η στην σκεψη
κι οπως σταματας τον μαυρο ιαγουαρο
περνωντας την παλαμη σου μπρος απ' τα ματια του
αργα
σφυριζοντας ενα με την φυση
ενα με την αγαπη
ολες οι απαντησεις χορευουν τον χορο της αληθειας
κι ολες οι καλες συμβουλες διπλα σου
απο ψαραδες, γεωργους η παπαδες...
μεχρι να μας σφυριξει ο Δημιουργος μωρο μου...

το φαρμακο της ευτυχιας

Τα μαγνητοφωνα τριγυρω επαιζαν τις κασετες τους
μα σαν κοιταξα καλυτερατα
κινητα τηλεφωνα επαιζαν το "κατεβασμα τους"

Κατεβηκα πειραγμενος
προς τα εσω
αφηνοντας την στενοχωρια
προς τα πισω
Οι κασετες τραγουδουσαν ακομα δυνατοτερα
και χαιροντουσαν την σαρκα
οπως και τα τηλεφωνα...
ηδη την τσιπαριζαν με τεραστιο ογκο τραγουδιων
"Το φαρμακο της ευτυχιας"
η θλιψη τραγουδιεται ολο και λιγοτερο
σαν να ξεχασαν πως χωρις αυτη , δεν υπαρχει αγαπη
Τωρα πια τα μαγνητοφωνα που χανουν την ελευθερια τους
πολλαπλασιαζονται και πλουτιζουν ,φοβισμενα κι ατολμα
συναγωνιζονται για τα βραβεια των εταιρειων
που στο μελημα των λογων του Κυριου,αφαιρουν το θειο
προσθετοντας θειο στην οξειδωση των κασετων...

δεν σωζομαστε μονάχοι

Μια και δεν σωζομαστε μονάχοι
κι μοναχή μας η αληθεια
διαπερνα τους αλλους πριν επιστρεψει
η λυτρωση δεν αφορα μονάχα εναν...
...
Η συνταγη της ευτυχιας,
απο την προπονητρια της ζωης
παρελασε μπροστα στον δεκτη
δεκτη μ' ενθουσιασμο απ' τον διακαη ποθο
ανδρων και γυναικων που εξασκουσαν μαζι
την κοιλιακη αναπνοη και 'κεινο
το μαξιλαρενιο χαμογελο...
Το κεντρο του συμπαντος και του Ελληνικου
πολιτισμου, μπερδεψε τις αληθειες μεσα της
και δεθηκε στα πρεπει της, τα μαντζουνια
δεν λειτουργησαν μια και δεν λειτουργηθηκε
ο ερωτας , προσφορο της λαχταρας
του να ζησεις και να νιωσεις τ' αορατο
που συνεχως εμφανιζεται μπροστα σου
μα μονο εσυ το βλεπεις
το χαμογελο μιας ψυχης που τρεφεται μ' αγαπη
και τη γλυκα της προσμονης μιας καρδιας λεφτερης..

το μαξιλαρενιο χαμογελο

Τα διαστηματα παυσης

καθοριζουν την σχεση

οπως τα διαστηματα διαφανειας

καθοριζουν την πολιτικη... 

...

Κρατα την ψυχη σου παιδικη

με το μυαλο ενος σατυρου φιλοσοφου

του πεζοδρομιου... 

και την τεχνη του να κομματιαζεσαι

- αμα πεινασεις αστηνε-... 

...

Την τριαδικοτητα κουβαλα

στις φλεβες

γιατι υπαρχει μελλουσα ζωη

και περιμενουν οι νεκροι... 

...

Μονο μην κανεις το λαθος το δικο μου

εκεινο το χαμογελο που φερω

σαν μαξιλαρι χαμενο στο σβερκο μου

το μαξιλαρενιο χαμογελο

που ο πλαστικος χειρουργος 

μου φορεσε για παντα... 

τα χτεσινα αυριο

Στα χτεσινα αυριο

παταει η Υπηρεσια Ηλεκτρισμου

Ολοι οι περσινοι λογαριασμοι

ιδιοι και φετος

σαν να 'ναι ολα φυσιολογικα

μην χασουνε μερισματα οι μετοχοι

μην χασουνε τα μπονους

τα χρυσα τ' αγορια... 

...

Στα χτεσινα αυριο

κι ο Βασιλης Μαγγος που ξυλοκοπηθηκε

για την εναντιωση του στην ΑΓΕΤ

στο εργοστασιο που παραγει τσιμεντα

και καρκινο καιγοντας σκουπιδια... 

Με σπασμενα επτα πλευρα 

και ρηξη συκωτιου και χοληδοχου

τολμησε κι "εφυγε"...

...

Τα χτεσινα αυριο

ξερουν οτι ο Χρονος πεθανε...

μυροφορα

Κιλα τα λογια , πεταμενα χαμω

δυσκολευουν το περπατημα μου

ολα γλυστρουν διπλα μου και μεσα

μα σ' ενα βλεμμα κρατιεμαι...

...

Στιλετα αγκαθια , σαν την ματια της

για να μπορεις να πιανεσαι κι ας κοβεσαι

κι οταν στεγνωσει το αιμα, δεν γλυστρω πια

κοιτω μοναχα τ' αδικο να περιφερεται

διπλα μου και μεσα

καθως τ' αγκαθινο στεφανι προχωρα...

...

Ενσαρκος ακομα

οσο αγνα σαπιζεις την ωριμανση σου

πριν και μετα την γεννηση σου

ο τοκετος του Υιου ολοκληρωνεται

με την δια παντος αποβολη της πλανης...