Σάββατο, Δεκεμβρίου 13, 2025

το βαθουλωμα

O θυρωρος της πολυκατοικίας εριχνε αλατι στον παγο

μην γλυστρησουν οι περαστικοι...
το συνεργειο καθαρισμου ειχε από ωρα ξεπλυνει το αιμα
από το πεζοδρομιο της Ζωης
κανενα σημαδι δεν φαινοταν πια εκτος από τους θεατες
που παγωμενοι εδιναν καταθεση
κοιτωντας καλυτερα το βαθουλωμα μεσα τους

Το γραφειο Τελετων φροντιζε τα παντα , υπηρχε ακομα γη
κι ευτυχως τα εξοδα ταφης ηταν του Δημου
Δεν βρεθηκε συγγενης
ουτε γνωστοι που να θελησουν να πληρωσουν ένα καρο λεφτα
βρεθηκε όμως ένα κοίλωμα στου Υμηττού την ακρη , επεκταση
το 'παν , το φερετρο ταιριαζε απολυτα εκει χωρις σκαψιμο
ένα χωσιμο μοναχα , στο λάκκωμα των βροχινων νερων...


Δυο νεκροθάφτες , ενας παππας κι ένα σκυλι περαστικο που γρυλιζε
μα ξαπλωσε πανω του , μ ' ένα γούβιασμα στο χωμα και στην ψυχη του
η εικονα , το κοιταζαν καθως εστηναν τον σταυρο ορθιο , να μυριζει τριγυρω
- Εδώ επινε νερο τον χειμωνα ειπε ο ενας , θα λιωσει γρηγορα ειπε ο άλλος
- Θεος σχωρεστον! ειπε ο τριτος ... κι ο σκυλος γαυγισε το γιατι...

Τελευταιο θεμα στις ειδησεις , βιντεοσκοπηση από κινητο
με σβησμένα τα ονόματα που κατανομαζε πριν κανει το βημα
Το κουφωμα της σιλικόνης στο βαθυ ντεκολτέ της παρουσιάστριας
κρυφτηκε επιμελως πριν τρεξει ολοκληρο το βιντεο
μα η αναμνηση του στην αρχη δεν ηταν ευχαριστη
κατι που ειδε και αισθανθηκε ολοκληρη η χωρα
Τα τηλεφωνα διαμαρτυριας αναψαν στο καναλι , το θεμα ανεδειξαν οι εφημερίδες
ενώ τα σχολια των χρηστων στο διαδικτυο ηταν αναλογα της παιδειας μας
...
Κανεις όμως δεν ειδε τις ακτινες του φεγγαριου , λιγο πριν την δυση του
να του ισιωνουν τα μαλλια , σβηνοντας κουφια λογια , θυμιζοντας του
τις ανασες που αγαπησε πραγματικα σαν χάιδευαν της μνημης το βαθουλωμα...




Τετάρτη, Δεκεμβρίου 10, 2025

δονησεις


Σταματησα απορημενος...
μα εχοντας απολυτη συνειδηση
στ' οριο του χρονου διακοπης των δονησεων του κινητου
που αν δεν ξαναρχιζε σε λιγο
θα κινουσε τους αυτοματους μηχανισμους ελεγχου
την διαδικασια ατυχηματων
τα γεματα ερωτηματικα βλεματα
των χτεσινων συντροφων...

Μα ο καιρος ψυχραινει...
αποθεσα το κλουβι με τις καρδερινες στην αποθηκη
κι ακουσα τον κυνηγο των ορτυκιων
ν' αναρωτιεται φωναχτα...

Να του βαρεσω;
θα το λιωσω!
Να το αφησω;
Δεν το θελω!...

Η τουφεκια δεν ηχησε...
καθως μαζευα τα μαραμενια τζινια
να φυτευτει ο σπορος τους του χρονου...
να δονηθουν τα χρωματα
κι μελισσες να παιξουν...
πριν να κοπουν απ' τα παιδια...

Να "ηχησουν" οι δονησεις
πριν οι δονησεις κινητου να ξαναρχισουν...