η μαυρη ψηφος μας

 Σαν σου ρουφάνε περιστασιακα το αίμα

ομάδες κουνουπιών 

είναι γιατί το θέλεις , αρκεί να μην ενοχληθεις αρκετά

να σε αρμεγουν

οργανισμοί ξενιστές , σαν τους πολιτικούς 

της Ελλάδας του σημερα

περιμένοντας ν' αποφασίσουμε μόνοι μας

την Άμεση Δημοκρατία ξανά 

με τα κινητά του καθενος κι αλγοριθμους

καθένας μας να ψηφίζει ζωντανά 

τις πονεμένες μνήμες 

τα μαυροπούλια που ξεριζώθηκαν 

κι έχαναν ψυχές στο δρόμο 

σταυροί κρεμαμενοι στα ουράνια 

καμένες εκκλησιες με πόρτες καρφωμένες να καίγονται 

κι ύστερα τα στρατόπεδα αναγκαστικής εργασίας 

φυλακές εξοντωσης

....

Μπήκε στο διαδίκτυο

Τρία θέματα την ημέρα

την ώρα του κεντρικού δελτίου ειδήσεων

με τους παρουσιαστές να προσπαθούν να σε πεισουν

τι να ψηφίσεις σε πραγματικό χρόνο 

ψηφιακή διαχείριση των αποφάσεων

σ' ότι λέει ο λαός για τον λαο

με μνημες που δεν ξεχνιούνται 

μοναχα βαραίνουν 

κι αναζητούν να ξαποστασοουν

στην σκόνη που ποτέ δεν καθόταν 

σκέπαζε τα πτώματα και τις ασχημιες 

μονάχα τις στιγμές που πνιγαν τα παιδιά τους 

παραμεριζε από σεβασμό στην θυσια 

...

Η μαύρη ψηφος μας , την ωρα του βραδινου φαγητου...

Η ισορροπια μιας αντανακλασης

 Πως να ισορροπησει το κουτι της κιβωτου

οταν το στελναν στις κηδειες , να μαζεψει τον οβολο των πενθουντων

Μια κοινωνια στα σανιδια...

κρυμμενες παραγκες για παρανομους , γυναικες χωρις χαρτια μα με ψευδωνυμα

πιο διπλα , να "ξεφορτωνουν" οι εργατες γης , μεσα στην ανεχεια που οι καθως πρεπει ανεχονται , 

μην τυχει και χασουνε οι τσιφλικαδες χερια ...

Αστεγοι , για χρονια στο πεζοδρομιο , οσο να βγει μια δικαστικη αποφαση

κι αν ζει ακομα , να πρωτοκολληθει η αλληλεγγυη μας ...

Το εμποριο λευκης η εγχρωμης σαρκος διαπρεπει , επιτελους αναπτυξη 

κι αν λειψει για λιγο απο την αγορα , υπαρχουν τα κοριτσια μας...

Εν αρχη ην το κερδος

κι οχι οι ανωνυμες ψυχες , που προσπερναμε γρηγορα

μπας και προλαβουνε και γνωριστουν με την συνειδηση μας...

Σκιες

Ξάπλωσε στον καναπέ κι ανέβασε την κλίση της πλάτης με το κοντρόλ , 

θυμήθηκε πως κάποτε έφτιαχνε κάθε τόσο το αχυρενιο στρώμα του

με τα χέρια , για να διαβάσει την Αποκάλυψη πριν αποκοιμηθεί , 

πάντα δίπλα και πάνω σ'  ανάποδο  κοφίνι 

που ποτέ δεν ολοκλήρωσε μα καταλάβαινε καλύτερα την σκιά 

την δροσερή ελαφρότητα της κισσηρης 

σαν Πελασγός του σημερα 

Ξημέρωμα από την Αστυπαλια

κι εκεί στην ξέρα της Σειρήνας στην Ανάφη 

μην έχοντας τίποτε  να ζητήσει απ' τον Θεό 

εκτός απ' την δροσιά Του ,  που τόσο ποθούσε 

κανένα δέντρο τριγύρω ,καμμιά σκιά 

εκτός την δική του και του κοπαδιού του

Η πελωρια σύνθεση που ζούσε μέσα του 

θα πέθαινε μαζί του , σαν να μην υπήρξε ποτέ  

υπόλευκη , απ' τον θηραικο πηλό και το βυζαιμα 

με τα χελιδόνια να τσαλαβουτουν στο φως 

και τα σαλιγκάρια να σεριανιζουν στη βροχή 

Υπαίθριο το εικονοστάσι του 

παρέα με τους αγίους για συνομιλητές 

και φύλακες 

Έψαξε στην τσέπη του την γομολάστιχα

κι άρχισε να σβήνει ότι οδυνηρό στη μνήμη 

ξομολογωντας στον αγέρα , εμφύλιο , διαφθορά 

και το κενό που ένιωθε στην πόλη

Άνοιξε το ραδιοφωνακι και η ξέρα γέμισε ρυθμούς 

μουσικούς , την ασχηματιστη σκέψη του Αναρχου 

την ευλάβεια στα σημεία και στα παιδιά

που μεγαλώνουν στις αυλές μας 

Σκόρπισε τροφή και κάθισε να γρατζουναει στα αγριοκούνελα , 

στα κουναδια , ακορντα βιρτουόζου 

κιθαρίστα κυματιστή , βαρκάρη της πένας , της πέννας και τις πενιας

Τ'αγιοκλημα σε ποιθο στη γωνία 

Φούξια  , λευκή , μωβ και πορτοκαλιά

η μπουκαμβιλια

 και γλυκό πορτοκάλι σε βαζακι κουταλιου 

μ' αψέντι το κέρασμα , σε ξένο η φάντασμα 

Οι ανθρωποφάγοι παρέμεναν μακριά , δεν πλησιαζαν

μονάχα τις σκιές άκουγε σαν χτυπιοντουσαν στα βράχια , 

ψυχουλες που δεν έφταιγαν σε τίποτε.

το βαδισμα

 Η μόνη μου επιθυμία είναι πια

καμμια πεθυμια

άργησα...

Ένα άγγιγμα μονάχα στην Άβυσσο

για ένα τυφλό χαμόγελο της

Η προπαγάνδα των πολιτικών

μ' αρρωσταινει

σαν με συναντα στο σκότος

Δεν ξεχνώ

αν τα κύτταρα το επιτρέπουν

Το έσω φως αρκεί

- καμμια αλλαγή -

μα ισορροπώ στο χάος

Ακόμα κατέχω την τέχνη του βαδίσματος

Λευτερος

ένα βήμα μπροστά

προς μια κατεύθυνση 

που ποτέ δεν απομακρυνεται

από τις ίντριγκες που σχεδιάζουν

ανθελληνες

Σ' αυτό το βάδισμα κανένας δεν λείπει

πνιγμένος στην αδιαφορία και στις ανάγκες

απόμακρος

κρατας μετά βίας την ψυχή σου

μην αποκολληθεί

μην αποχωριστεί

μέχρι το επόμενο βήμα...  

Ενας περιπατος η ζωη

Ενας περιπατος η ζωη

που αλλοτε αγωνιζεσαι να βρεις την ανασα σου

κι αλλοτε παλι στριβεις σε σταυροδρομι να χαθεις

ακολουθωντας τον κυκλο σου

*  Χρονια πολλα στους εορταζοντες!... και καλο ταξιδι σ' οσους μας αφησαν πισω... 

 

ανέμελο πετάρισμα