Εκει που δυσκολευόμαστε , οι άλλοι διαπρέπουν
ίσως γιατί δεν θέλουμε καμία ρύθμιση τους
μονάχα οι αλήθειες μας η μόνη μας η έννοια
για να μπορείς να κοινωνείς με τον συνάνθρωπο σου
κοιτάς στα μάτια τον Θεό κι αυτός σε λούζει Φως του
μέσα στην φύση μάθαμε πως μας φιλά η Αγάπη
που δίνουμε απλόχερα χιλιάδες τόσα χρόνια
χωρίς ποτέ να νιώσουμε πως είμαστε οι σκλάβοι
'κείνων που την μετέτρεψαν σ' ατομική ανάγκη
καθορισμένη απ' την Αρχή που και τους κυβερνάει
χαρούμενοι που η λογική ένωσε τους ιστούς τους
και τα χωράφια θρέφουνε τα εργοστάσια τους
όμως εμείς τρεφόμαστε κι αν θέλουμε μπατηρια
ξαπλώνοντας στην ζυγαριά της ιδιαιτερότητας μας
συνειδητά ασβεστώνοντας την καταπίεση τους
απορρυθμίζοντας με μιας το νέκταρ της ψυχής μας
σε πράγματα και θέματα που πάντα επιστρέφουν
αυτούσια με πινελιές των γύρω μας κι αλάτι
βάφοντας ροζ τις μοναξιές και θαλασσιά τα μίση
τρίβοντας πάνω στον κορμό τις πλάτες μας στην δύση
με εκείνη την ευγένεια που σπαρταρά τα χείλη
και πίστη μες στα μάτια σου , σαν σπάζουμε την λάσπη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου