φαναρακι σε παλια πολη

 * Warsaw

Το σπιτι με τις τριανταφυλλιες

 * Παφος , Κυπρος

** φωτοζωγραφικη

Παγωμενο πρωινο

 * Bad Hofgastein , Austria.

Τ ' ονομα σου

Αφρατο χιονι πινει

-σαν πνιγει- τα βηματα μου

μα δεν μεθω , σταματω

και γραφω τ'ονομα σου

πανω του

Χαμογελαω

μα σαν το κρυψα μ' αλλο χιονι

ματωσε

Περπαταω σε παγωμενη λιμνη

αδρεναλινη

χαραζω στον παγο

τ'ονομα σου

και δεν εσπασε

χοροπηδαω πανω του

ο κοσμος δεν μ' αθωωνει τον τρελλο

πονεσε

Τι εξυπναδες !... μου λεει η Ζωη

κι ερωτευομαι ξανα

μια κοπελια

με τ'ονομα σου

Δεν ξερω πια αν εσυ φερεις

τ'ονομα της

η αν εκεινη εφερε το δικο σου

Το σκεπτομουν

οταν ενας αδιαφορα παγερα ηλιος

ξεπροβαλε

καθησα στο παγκακι

μπας και στεγνωσει τις Αγαπες

μεσα μου

και μολις ενιωσα ζεστος

τιναχτηκα καλα

να πεσουν

στο αφρατο χιονι

που γραφε τ'ονομα σου...

* Zell am See , Austria.

το συρματόπλεγμα

 

Δεν αλλαζε με τιποτε το συρματόπλεγμα

κι ουτε καγκελοπορτα αλουμινενια εβαζε
κι εκεινες τις αυτόματες με τα μπρατσα
που του προσφεραν , την αρνηθηκε.
Τ' αγαπουσε μια και το γνωριζε από μικρος
που το βομβαρδιζε , σαν χτες , με μυτους
και γεματους κουντουπιεδες...
Εσπρωχνε και σπρωχνοταν πανω του
σ' ομηρικους καυγάδες που εξανεμιζονταν
μολις αλλαζε το παιχνιδι...
Του θυμιζε την φτωχεια του , την θεση του
σαν ντρεποταν να το κλεισει μπροστα στους αλλους
...στις άλλες...κι αργοτερα με χαμογελο
υποδεχοταν το κρυφοκοίταγμα σαν το προσπερναγαν
κι οσους τολμουσαν να εισελθουν με την ερωτηση στα ματια
- Γιατι ακομα το κρατα;
Πως να εξηγησει την χαρα της ελατοτητας
που περενεβει και μεχρι σημερα ακολουθει
το κάθε σημαδι παραμόρφωσης αποτυπωμενο
μα περισσοτερο την επιλογή του να εξηγησει
πως ένα στρατοπεδο από τέλειους στοιχους
συρματινων διαδρομων μετατρεπεται
στην ιδια την χαρα της ομορφιας του εσωκλειω
που δραπετευει ελευθερα σαν σερνεται
κι εισερχεται ακούγοντας το "συρμα" ...
μα που τολμα κι εξερχεται χωρις να ρωτησει κανενα
για ν' απαλυνει την ανημποριά των νεκρων
για ν' απαλυνει την πεινα του θανατου.

βραδυπους

Μια καρεκλα στο χωρο...

Ενας εξωγήινος φυτευει αστρολουλουδα
μεσα και γυρω απ' την ψυχη σου
Η σπειρα που γυρνα αιωνια
δεν παγωσε , σαν η σκια σε χαιρετα
Τα ονειρα του σφιχταγκαλιάσματος
υπτανται πανω απ' τον λαβυρινθο
δινοντας ζωη σ' αυτον που δραπετευσε 

μες τον δικο μας
Μια γραμμη φωτος μ' ακολουθει
στοχευει παντα μεσα μου η διπλα
αυτή αναβει τα κερια σ' ολες τις διαστασεις
ταυτόχρονα
προς τιμην της Ενάρετης Προβοσκιδας!
Υιε του κοσμου!...
Ολα οδηγουν σ' εσενα!
ακολουθωντας την βροχη που δημιουργει...

Εξω εβρεχε

Μια τσακιση σωστη

μοναχα απο τυχη συνεβαινε...

στο 'να χερι ενα ποτηρι κρασι

στ' αλλο το σιδερο

κι σκεψεις να πετουν ολογυρα

περιμενοντας τον Μινωταυρο

...

Ολα καταληγουν σε Σενα

Υιε του Ανορθοδοξου Χαους!

Ολα λειωνουν και μετασχηματιζονται

σε χαρτινα καραβακια

αδεια παπουτσια

σ' εκεινο το ουρανιο τοξο που καποτε κυνηγησες

και ζεις μαζι του...

Σκαλια που οδηγουν σε πορτα

εκει έστησε τις ακουαρέλες του
σε μια απάνεμη γωνια αναμεσα στα Φηρά
και το Φηροστεφανι
μια γιαγια βγηκε στο σοκάκι και τον καλοδεχτηκε
του πρόσφερε ελληνικο καφε κι ενα ποτήρι παγωμένο νερο
βροχινο
την επομενη χρονια τον περιμενε να τον βοηθησει
στο στήσιμο... να πει μια κουβεντα μαζι του
κι αυτος της πρόσφερε σε ξυλο παντζουριου
μια ματια του...
Φετος ανοιξε την πορτα και τον αποπηρε
-Σηκω και μαζεψετα τεμπελχανα!.. Σηκω και φυγε!...
Κανεις ζημια στον γιο μου που ανοιξε μαγαζι...

Πεταριζε το μυαλο του

ο ηχος της τσαπας ...μιλουσε

ταυτοχρονα

με την μελλοντική τεχνιτη νοημοσυνη

εξηγωντας της γιατι μετα την καταστροφη της Σμυρνης

ξεριζώθηκε η οικογενεια... ο ηχος της τσαπας ξανα και ξανα...

και απ' την Ελλαδα τους ξαναδιωξαν ξεριζωνοντας τους

για δευτερη φορα...

Ισότητα θελω... πρεπει να καταλαβεις τον κομμουνισμο

και τον σοσιαλισμό μαζι για να μας κυβερνήσεις...

Αργα - αργα ανοιξε το τραπεζάκι του

κι άπλωσε την πραμάτεια του
λιγα χωρια πιο περα...
ζητησε απο τα παιδια γυρω να τον ξυπνήσουν
αν αρεσαν σε καποιον
και ξάπλωσε στην μαυρη αμμο
κρύωνε λιγο , γι' αυτο χώθηκε μεσα της
η ζεστα του φερε ονειρα
χαρουμενα
ζωγράφιζε ολο τον χειμωνα
καλντερίμια λαβυρινθους
στην Σαντορίνη η στην Πλακα
Ετσι τον βρήκαν χαμογελαστο
κι ολοι ξαφνιαστηκαν σαν ο κυριος ιατροδικαστης
ανακοίνωσε οτι για πρωτη φορα στην ζωη του
ειδε καποιον να πεθαινει απο ασιτια
με γεμάτο στομάχι...

* Ολοι οι πινακες ζωγραφικης ανηκουν στον σκηνογραφο , πλανοδιο ζωγραφο 

και φιλο Ανδρεα Καραγιωργη.