Τετάρτη, Μαρτίου 14, 2018

ο ισοβιτης ασκητης



Μια δημιουργος ταραχη
ανισορροπια των εντος και εκτος μας
μια δημιουργει ενα τελος γι΄ αρχη
κι αλλοτε μεταγραφει στον λογισμο μας
τα ονειρα ενος ερημητη
αναχωρητη
που ασκητευει στις κορφες των δεσμων μας

...
Διπλωσε με τα δαχτυλα του
την απειροελαχιστη πτυχη διπλα του
αυτην που προπορευεται
καθως κοινουμαστε στον χωροχρονο
και την τραβηξε προς το μερος του
την ηξερε
τον εστελνε παντα στο ιδιο σημειο
χωρις να χαθει

βγηκε...
αφηνοντας πισω του το σωμα
ενα κρεβατι , μια κουβερτα , καθαρα σεντονια
κι αγιογραφιες κρεμασμενες στον τοιχο
ζωγραφισμενες απο τον ιδιο
ανεδυαν τον απολυτο ερωτισμο
εθελοντης ισοβιτης
ενος θαλαμου  που δημιουργουν
οι τοιχοι των γυρω μας
και για ταβανι , την ανειρηνευτη προστριβη
της δικης του αληθειας και των αλλων
Δεν εφησυχαζε ποτε οταν αναπαυοταν
η ατομικοτητα του δεν ειχε που να ακουμπησει
εκτος
απ' την στιγμη που  εκτιζε τον εαυτο του
ανασυροντας κι ανακατευοντας τα υλικα
που συνενωναν τα κομματια του
μεχρι να λαμψει μεσα του η Αληθεια
εκεινη η δογματικη και η δικη του
παραμορφωνοντας
τα αποκομματα στους τοιχους
- μην ξεχαστει και τα ξαναλλαξει -
κερδιζοντας για παντα την μυστικη συνταγη
της εσωτερικοτητας
εκεινης που αλλοιωνει τον εγωκεντρισμο μας
εκεινης που μεταλλασει τον ισοβιτη σε ασκητη
...
Φορουσε τα ρουχα του κλοουν η του κηπουρου
διδασκοντας στα παιδια πως να βρισκουν γυρω τους τις πτυχες
πως να τις τραβουν , να τις ανοιγουν
αλλοτε σαν ηλιοτροπια που περιμενουν την ανατολη
κι αλλοτε σαν δελφινια που καλπαζουν στο Αιγαιο
να τα θορρει
στους βραχους του Ορους
η μεσα στον θαλαμο της ψυχιατρικης κλινικης...
Δημοσίευση σχολίου